Divaina - Kathuwakiya

The Island The Island Nawaliya Vidusara e-Paper Classifiedsරාහු කාලය

365x90 SI

divaina banner new

sri lanka

මේ සතිය තුළ මිනිසුන් සමූහයා ලෙස මියගිය ඛේදවාචක දෙකක් ගැන අසන්නට ලැබිණි. එකක් කලූතර ප‍්‍රදේශයේදී සිදුවූ මාරාන්තික බස් අනතුරයි. දෙවැන්න මීරිගම - බාඳුරාගොඩදී සිදුවූ (විෂ) මත්පැන් විෂවීමේ සිද්ධියයි. මෙහිදී 12 දෙනකු මිය ගොස් ඇත. බස් රථ අනතුර ගැන දැනටමත් අප කතාකර ඇති බැවින් මීරිගම සිද්ධිය පිළිබඳව කතා කිරීම කාලෝචිතය.
 
 මීරිගම සිද්ධිය කලූතර සිද්ධිය මෙන් හදිසි අනතුරකින් සිදු වූවක් නොවූවත්, හදිසි ඛේදවාචකයකි. එහෙත් එය දිගුකාලීන සිදුවීම් මාලාවක අවසානයකි. අවසානයක් යැයි කීවාට ඒ, මියගිය අයවලූන්ට හා එම පවුලේ උදවියටය. එහෙත් සිද්ධියක් හැටියට හෝ හොර ජාවාරමක් හැටියට හෝ අනියම් මිනී මැරීමක් හැටියට හෝ එහි කිසිදු අවසානයක් නැත. තවත් කෙටි කලක් පවතින මෙහි පරීක්‍ෂණවල ප‍්‍රතිඵල, රටේ බොහෝ සිද්ධීන්වල හා කොමිෂන්වල ප‍්‍රතිඵල සේම, නැතහොත් විෂ මත්ද්‍රව්‍ය විෂවී මිය ගිය පුද්ගලයන් සේම මිහිදන්වනු ඇත.
 
 මත් ද්‍රව්‍ය භාවිතය පස් පවකින් එකක් සේම පවුලක, සමාජයක, රටක පරිහානිය පෙන්වන කැඩපතකි. එය ශ‍්‍රී ලංකාවට කොතරම් අදාළ වේදැයි කිවහොත් සෑම ශ‍්‍රී ලාංකිකයන් තුන්දෙනකුගෙන් එකකුම මත්ද්‍රව්‍ය ලෝලියකුය, නැතහොත් බේබද්දෙකි. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය කියන පරිදි ශ‍්‍රී ලංකාවේ ජනගහනයෙන් 38% ක් මත්ද්‍රව්‍ය ලෝලීහුය.
 
 නරක නැත ‘‘මතට තිත’’ යැයි කීවද, ‘තිතට මත්වන‘ අපේ ජනතාවගේ ලෝක තත්ත්වය ඉහළින්ම සනිටුහන්වන්නකි. ලෝක කුසලාන ක‍්‍රිකට්, දැල්පන්දු වෙන වෙන ක‍්‍රීඩා හෝ ක‍්‍රීඩා නොවන ඉසව්වලින් ජය කෙහෙළි නංවන්නට අපට නොහැකි වුවද, වැඩිපුරම සියදිවි
 
 නසාගැනීම, වැඩිපුරම වගාවන් සඳහා වස විෂ රසායන යෙදීම සේම, මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය අතින්ද අප ‘කප්’ ගසා ඇත.
 
 සියලූ දේශපාලන අම්බරුවෝ ජනතාව ගොනාට අන්දවාගෙන තම මජර දේශපාලනය කරන්නේ මෙවන් තත්ත්වයකට රට ඇද දමාය.
 
 ඒ කෙසේ වෙතත් මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය හා එහි ආදීනව, ඵල විපාක හා බාඳුරාගොඩ සිද්ධිය ගැන කතා කළ යුතුව තිබේ.
 
 ජනතාවගේ 38% ක් මත්ද්‍රව්‍ය ලෝලීන් වන රටේ, ඔවුන් භාවිත කරන මත්ද්‍රව්‍ය අතරින් 40% ක්ම නීති විරෝධීව නිපදවන මත්ද්‍රව්‍ය වේ. රටේ සමස්ථ මත්පැන් නිෂ්පාදනයෙන් නීත්‍යානුකූලව නිපදවන්නේ 60% ක ප‍්‍රමාණයක් පමණි. ඉතිරිය (40%) සම්පූර්ණයෙන්ම නීති විරෝධි හොර අරක්කුය. හොර රා ය. කසිප්පුය, නොහොත් කෘත‍්‍රිම රසායනය. උග‍්‍ර වස විෂය.
 
 විනාකිරි නිපදවීම සඳහා සුරාබදු දෙපාර්තමේන්තුවෙන් බලපත‍්‍ර ගෙන, කෘත‍්‍රිම රා නිපදවා එතනෝල් පෙරන සොර දෙටුවන් (සුරාබදු දෙපාර්තමේන්තුවේ ඇතැම් පුද්ගලයන් ද සම`ග) ගැන අනාවරණ කිහිපයක්ම ‘දිවයින’ පසුගිය කාලයේදී සිදු කළේය.
 
 එසේ නිපදවන හොර, කෘත‍්‍රිම එතනෝල් අලෙවි වන්නේ කාටද යන ප‍්‍රශ්නයද එහිදී මතු කෙරිණි. ඉතා පැහැදිලි කරුණ නම්, සීල් අරක්කු නිපදවන සමාගම් වෙත මෙන්ම කසිප්පු තිප්පළ වෙතද මෙම කෘත‍්‍රිම එතනෝල් (රසායන) අලෙවි වන බවය.
 
 මීරිගම - බාඳුරාගොඩ වැනි කසිප්පු තිප්පළ වෙතද මෙවන් කෘත‍්‍රිම රා එතනෝල් (විෂ රසායන) හුවමාරු විය හැකිවා සේම කුණුවන පලතුරු වර්ග, සීනි, යූරියා, ඊස්ට් දියකර ඒවාට ඇමෝනියා, ඉවතලන සෙලියුලර් බැටරි, බැරලෝහ එකතුකර සාදන මෙවන් නීති විරෝධී අරක්කු නොහොත් ‘‘බොකු දිරාස්’’ මිනිසුන්ගේ ජීවිත බිලිගැනීම අරුමයක් නොවේ.
 
 එහෙත්, පවතින ප‍්‍රශ්නය නම්, වසර 40 ක අත්දැකීම් සහිත බාඳුරාගොඩ කසිප්පු ‘එක්ස්පර්ට්’ ට වඩිය වැරදුණේ කෙලෙසද යන්නයි.
 
 එක්කෝ වසර ගණනාවක් තිස්සේ පල්වූ වඩිය විෂවී ඇත. නැතහොත් මෙවර ඔහුගේ ‘‘රෙසිපිය’’ නොහොත් අමුද්‍රව්‍ය වට්ටෝරුව වැරදී ඇත. එසේ නොවන්නේ නම් කවුරුන් හෝ ඔහුගේ මෙම ‘‘දේශීය නිෂ්පාදනාගාරයට’’ වසක් විෂක් මිශ‍්‍රකර ඇත.
 
 ඒ කරුණු කිහිපයක් මුල්කරගෙනය. එක්කෝ ඔහුගේ ව්‍යාපාරය තමන් නතු කරගැනීම සඳහා විය යුතුය. නැතහොත් බලවත් සීල් අරක්කු
 
 සමාගම්වලට කසිප්පු ජාවාරමෙන් පවතින වෙළෙඳ තර්ජනය නිසාය. මෙවන් ගේමක් දීගත හොත් කසිප්පු තුරන්වී යළිත් සීල් බෝතලයටම ‘‘ප‍්‍රමෝෂන්’’ ලැබෙනු ඒකාන්තය. ආණ්ඩුව කියන්නේත් ලැයිසන් තියෙන බීම තියෙද්දී කසිප්පු බොන්නේ ඇයි කියාය. නමුත් එය ආර්ථිකය පිළිබඳ ප‍්‍රශ්නයකි. එය රජයට තේරෙන - නොතේරෙන කතාවකි. අපට ඇති ප‍්‍රශ්නය නම් බාඳුරාගොඩ කසිප්පු තිප්පළේ කසිප්පු විෂ වූයේ කිනම් කාරණයක් නිසාද යන්නය. සීල් අරක්කු ප‍්‍රමෝෂන් කිරීමට හොර මාධ්‍ය ‘කැම්පේන්’ පවා සිදුවන මෙවන් මොහොතක ජනතාවට කෘත‍්‍රිම ස්ප‍්‍රීතු ගැන මෙන්ම සීල් අරක්කු කොම්පැණි
 
 ගැනද සැක සංකා ඇත. සැබැවින්ම බාඳුරාගොඩ කසිප්පු විෂ වූයේ කුමක් නිසාද? රජය ඊට පිළිතුරු සපයා දිය යුතුය. කසිප්පු තුරන් කිරීම සඳහා කටයුතු කළ යුත්තේ ඉන් පසුවය.
 

මෑතක සිට රිය අනතුරුවල වැඩිවීමක් දක්නට ලැබේ. එනිසාම මේ පිළිබඳව යම් සොයා බැලීමක් කළ යුතුය. විශේෂයෙන් රථ වාහන පොලිසිය මෙන්ම ප‍්‍රවාහන හා සිවිල් ගුවන් සේවා අමාත්‍යාංශයේ අවධානය මේ කෙරේ යොමු කළ යුතුය. නොහික්මුණ රියැදුරන්ගේ කි‍්‍රයාකලාපය නිසා මිනිස් ජීවිත ගණනාවක් අකාලයේ මිලින වීම බරපළ කාරණයකි. රියැදුරන්ගේ ස්වයං විනය ගිලිහීම පිළිබඳව වඩා සැලකිල්ලෙන් සොයා බැලිය යුතුය. මත්පැන් පානය කර වාහන ධාවනය කරන රියැදුරන් ඇල්ලීම සඳහා පොලිස් මෙහෙයුම් කි‍්‍රයාත්මක වුවද වෙනත් මත්ද්‍රව්‍ය පාවිච්චි කර රිය ධාවනය කරන්නේ නම් ඒ ගැන සොයා බැලීමේ ක‍්‍රමවේදයක් තවමත් නිසි ලෙස කි‍්‍රයාත්මක වන්නේ නැත.

අපේ රට උතුම් ධර්මද්වීපයක් ප‍්‍රකාශ කළද එහි සාරධර්මයන්ට ගැලපෙන ලෙස රට ඉදිරියට යන බවක් නොපෙනේ. සෑම තැනම අධර්මය රජවෙමින් පැවැතීම අතිශය කනගාටුදායකය. අපේ රට ආර්ථික අතින් අගාධයට යන්නේත් රටේ බොහෝ පිරිසක් විරැකියාවෙන් පෙලෙන්නේත් ධර්මානුකූලව මේ රට ඉදිරියට නොයන නිසාවෙනි. බලය අතට ගත් දේශපාලනඥයා කොමිස් ගසා, හොරකම් කර ආර්ථිකය කුඩු පට්ටම් කරද්දී රටක් ලෙස ඉදිරියට යන්නේ නැත. බදු බර අහස උසට නගිද්දී ජීවිතය ගැටගසා ගැනීම නැමැති මහ අභියෝගයට අපේ රටේ ජනතාවට මුහුණ දීමට සිදුව ඇත. තම දරුවන්ට අධ්‍යාපනය ලබාදීම ඇතුළු නොයෙකුත් අගහිඟකම් මැද ජීවිතය ගෙවීම වධයකි. පවතින සමාජ විෂමතාවය නිසාම අපේ දරුවෝත් මේ සමාජයේ විවිධ අතොරක් නැති දුෂ්කරතාවලට මුහුණ දෙමින් සිටිති. මෙම තත්ත්වය තුළ අපේ දරුවන්ට විශ්වවිද්‍යාලවලදී, කාර්මික විද්‍යාලවලදී හෝ වෙනත් උසස් අධ්‍යාපන ආයතනවලදී නවක වධයට ලක්වී අලූතින් හදා ගැනීමට තරම් ජීවිතයක් නොමැති බව අප විශ්වවිද්‍යාල ඉගෙනුම ලබන ජ්‍යෙෂ්ඨ ශිෂ්‍යයන් කල්පනා කළ යුතුය. එනිසාම නවක වධය විශ්වවිද්‍යාලයෙන් තුරන් කිරීමට කාලය එළැඹ ඇති බව අවධාරණය කරනු කැමැත්තෙමු.

රුහුණු විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉගෙනුම ලබන ගම්පහ ප‍්‍රදේශයේ පදිංචි දර්ශන උදයංග නමැති ශිෂ්‍යයා නවක වධය හමුවේ අනේක විධ වධහිංසාවලට ලක්වීම පිළිබඳව පළවෙන මාධ්‍ය වාර්තා දෙස බැලීමේදී සරසවිවල ඇතැම් ශිෂ්‍යයන්ගේ හැසිරීම අන්තිම පහත් තත්ත්වයක තිබෙන බව පැහැදිලිය. රටේ පවතින නීතිය අනුවත් යම් පුද්ගලයකු කායිකව හෝ මානසිකව පීඩාවට ලක්කිරීමට කිසිදු කෙනෙකුට අයිතියක් නොමැත. විශ්වවිද්‍යාල තුළ පවතින උප සංස්කෘතිය ඇතුළේ විශ්වවිද්‍යාලයට එන අලූත් දරුවකු හඳුනාගැනීමට අහිංසක විහිළුවක් තහලූවක් කිරීම වරදක් නොවන මුත් ඊට මුවාවී එම දරුවන්ට අතිශය අමානුෂික හිංසා පීඩා කිරීම මුළු මහත් සමාජයම අනුමත කරන්නේ නැත.

මෙම හිරිකිත නවක වධය ගැන මුල්ම සිද්ධිය වාර්තා වන්නේ පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයෙනි. ඒ 1975 වර්ෂයේදීයි. තමන් පසුපස ලූහුබැඳි නවක වධකයන්ගෙන් බේරීම සඳහා රත්නශිලී නැමැති සරසවි ශිෂ්‍යයාව නේවාසිකාගාර ගොඩනැඟිල්ලේ දෙවෙනි මහලින් බිමට පනින්නීය. ඇයට අවසානයේදී මුළු ජීවිතයම රෝද පුටුවකට සීමා කිරීමට සිදුවිය. අවසානයේ ඇය සියදිවි නසාගන්නේ මුළු විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතියටම කළු පැල්ලමක් එකතු කරමිනි. නවක වධය නිසා දැනට 20 දෙනෙක් මියගොස් තවත් 28000 ක් සරසවිය අතහැර ගොස් ඇති බව විශ්වවිද්‍යාල ප‍්‍රතිපාදන කොමිසම් සභා ආරංචි මාර්ග පවසයි. මෙය ධර්මද්වීපය ලෙස සැලකෙන අපේ රටට නොගැලපෙන්නෙකි.

අද අපේ රටේ විශ්වවිද්‍යාලවල ඉගෙනුම ලබන දරු දැරියන්ට විශාල අභියෝගයක් පවතී. ඒ මේ රටේ ඉදිරි ගමන වෙනුවෙනි. රටේ ඉදිරි ගමනට නිර්මාණශීලී, ශක්තිමත් සම්පත්දායකයින් බිහිවිය යුත්තේ විශ්වවිද්‍යාලවලිනි. මේ රටට අවශ්‍ය වෛiවරුන්, ඉංජිනේරුවන්, ගණකාධිකාරීන් ඇතුළු වෘත්තීය තනතුරු දරන්නෝ පමණක් නොව, රටේ ඉදිරි ගමනට කැපවෙන රටේ අනාගත වගකීම භාරගන්නා නායකාරකාදීන් පවා විශ්වවිද්‍යාල තුළින් බිහිවිය යුතුව ඇත. එසේ බිහිවන සියලූ දෙනා දැනුමෙන් පමණක් නොව ගුණයෙන්ද පොහොසත් මිනිසුන් විය යුතුය. විශ්වවිද්‍යාලවල පවතින නවක වදය තුරන් කිරීම නීතිරීතිවලින් පමණක් නතර කළ හැකි දෙයක් යැයි අප සිතන්නේ නැත. මේ සඳහා පෙරමුණ ගත යුත්තේද විශ්වවිද්‍යාල සිසුන් බව පැහැදිලිය. එනිසාම නවක වධය නැමැති අමානුෂික කි‍්‍රයාවලිය නවතා දමා රටට යහපත් පුරවැසියන්, විද්‍යාර්ථින් බිහිකරන කෙම්බිමක් බවට විශ්වවිද්‍යාල පත්කර ගත යුතු කාලය එළැඹ ඇත. සරසවිය කෙම්බිමක් කරනවාද නැතහොත් නවක වධය වැනි අමානුෂික කි‍්‍රයාවන්ට මුල්තැනදී සරසවි මුඩුබිම් බවට පත්කරනවාද යන තීරණය කළ යුත්තේද සරසවි සිසුන්ම බව ඉතාමත් පැහැදිලිය.

loww135පසුගිය 31 වැනිදා රත්නපුර මහාධිකරණයේ විනිසුරු රොහාන් ජයවර්ධන මහතා වෛද්‍යවරයකුට බරපතළ වැඩ ඇතිව වසර හතක සිරදඬුවමක්‌ නියම කර තිබිණි. මෙම වෛද්‍යවරයාට එල්ල වී ඇති චෝදනාව වන්නේ 13 හැවිරිදි පිරිමි දරුවකු බරපතළ ලෙස ලිංගික අපයෝජනයට ලක්‌කිරීමයි.

අපේ රටේ පාරිභෝගික භාණ්ඩ ව්‍යාපාරිකයන් හෝ ආනයනකරුවන් විසින් සිත්සේ මිල ඉහළ නැංවීම පාලනය කරන්නට නිසි ක‍්‍රමවේදයක් නොමැති වීම බරපතළ ගැටලූවක්වී තිබේ. අද වන විට විවිධ පුද්ගලික සමාගම්, ආනයනකරුවන් හෝ දේශපාලන හෙන්චයියන් විවිධ ආකාරවලින් රටේ ජනතාව සූරාකමින් සිටිති.
 
 රටේ ජීවන වියදම ඉහළ ගොස් ජනතාව දැඩි අසීරුවෙන් දිවි ගෙවන මෙවැනි අවස්ථාවක පවා රජය ඒ පිළිබඳව කිසිදු වගකීමකින් තොරව කටයුතු කරන බව පෙනේ.
 
 පසුගියදා කිරිපිටි මිල ඉහළ නැංවීමට පුද්ගලික සමාගම් කටයුතු කළේය. ඒ අනුව රුපියල් 920 කට අලෙවි වූ කිලෝ ග‍්‍රෑමයක් බරැුති කිරිපිටි පැකට්ටුවක මිල රුපියල් 15 කින් ඉහළ දමා ඇත. එහි නව මිල රුපියල් 935 කි. එසේම වෙළෙඳපොළේ රුපියල් 375 කට අලෙවි වූ ග‍්‍රෑම් 400 ක් බරැුති කිරිපිටි පැකට්ටුවක මිල රුපියල් 5 කින් ඉහළ නංවා ඇත. ශ‍්‍රී ලංකාවට ගෙන්වන කිරි පිටිවල තත්ත්වය සම්බන්ධයෙන් වරින් වර ගැටලූ මතුවෙමින් තිබේ. එසේ ගෙන්වනු ලබන කිරිපිටි වර්ගවලට මෙවැනි මිලක් ගෙවීම සාධාරණ දැයි සොයා බැලීමට නිසි කණ්ඩායමක් රජය මගින් පත් කළ යුතු බව අපගේ අදහසයි.
 
 මීට දින කීපයකට පමණ පෙර එක්වරම තිරිඟු පිටි සමාගම් විසින් තිරිඟු පිටි කිලෝවක මිල රුපියල් අටකින් වැඩි කළේය. පසුව ඒ සම්බන්ධයෙන් විවිධ පාර්ශවවලින් පැමිණි විරෝධය හේතුවෙන් එය යළිත් අහෝසි කරන ලදී. එහෙත් එය මිල සුත‍්‍රයක් හඳුන්වා දෙන බව පවසමින් යළිත් වරක් ළඟදීම ඉහළ නංවන්නට නියමිතව තිබේ. මේ තිරිඟු පිටි මාෆියාව පවත්වා ගෙන යනු ලබන්නේ බහු ජාතික සමාගම් දෙකක් හා එක්තරා දේශපාලනඥයන් පිරිසක් විසිනි. ඔවුන් මේ හරහා මාසයකට ලබන ශුද්ධ ලාභය රුපියල් බිලියන ගණනකි. වෙනත් පාර්ශවවලට ශ‍්‍රී ලංකාවට තිරිඟු පිටි ගෙන්වීම සිදුකළ නොහැකි පරිදි ඒ සඳහා විශාල බදු පැනවීමක් සිදුකර අදාළ ඒකාධිකාරය ලබාදී ඇත්තේ එම සමාගම් මගිනි.
 
 මෙරට සිමෙන්ති ව්‍යාපාරයද රටේ ජනතාව ගසා කන ප‍්‍රධානම ව්‍යාපාරයකි. ශී‍්‍ර ලංකාවේ සිමෙන්ති මිල ඉහළ දැමීමේ කිසිදු හේතුවක් නොමැතිව පසු ගිය කාලය පුරා වරින් වර ඉහළ ගියේය. සැබවින්ම අපේ රටේ පාරිභෝගික අධිකාරිය මගින් සිමෙන්ති සඳහා ලබාදී ඇති මිලට වඩා රුපියල් දෙසීයක් හෝ දෙසිය පනහක් අඩු මිලට මෙරට වෙළඳපොළේ මිලදී ගැනීමට තිබේ. මේ සිමෙන්ති වර්ග බොහොමයක නිෂ්පාදන රටවල් හා සමාගම් එකම වුවද මේවා මෙරටට ගෙන්වා විවිධ නම්වලින් ඇසුරුම් කර විවිධ මිල ගණන්වලට විකුණති.
 
 ලෝක වෙළඳපොළේ ගෑස් මිල සීඝ‍්‍රයෙන් පහළ ගොස් තිබේ. එහෙත් අපේ රටේ ජනතාව පැරණි මිලම තවමත් ගෙවමින් ගෑස් සමාගම් පොහොසත් කරමින් සිටිති. 2018 වසරේ ඇමරිකානු ඩොලර් 655 ක් වූ ගෑස් මෙටි‍්‍රක් ටොන් එකක මිල මේ වන විට ඩොලර් 370 කි. මේ සමාගම් ගසා කන්නේ රටේ අහිංසක ජනතාවය. මේවා ගැන සොයා බලන්නට ජනතාවට සහන සලසන්නට සිටින බොහෝ වගකිවයුත්තන් අදාළ සමාගම් සමග ඞීල් දමමින් ලාභය බෙදා ගනිති.
 
 රටින් ගෙන එන ඒවා පමණක් නොව අපේ රටේ නිෂ්පාදනය කරන බොහෝ නිෂ්පාදන පවා අතරමැදියන් විසින් විශාල ලාභ තබාගනිමින් විකිණීම පාලනය කරන්නට මේ දක්වා කිසිදු රජයක් අපොහොසත්වී තිබේ.
 
 අපේ රටේ ගොවීන්ගෙන් කුණු කොල්ලයට වී මිලදී ගෙන මෝල් හිමියන් රටේ සමස්ත ජනතාව ගසා කෑම පාලනය කරන්නට රජය අපොහොසත් වී තිබේ. මේවා පාලනය සඳහා අසරණ සිල්ලර වෙළඳසැල් හිමියන් අල්ලා නඩු පවරනු වෙනුවට මහාපරිමාණ මෝල් හිමියන්ට නීතිය ක‍්‍රියාත්මක කරන්නට කිසිවකු කටයුතු කරන්නේ නැත.
 
 ලොව අන්සියලූ රටවල අපේ රටේ මෙන් සතිපතා හෝ මාස්පතා භාණ්ඩ මිල වැඩිවීමක් සිදු නොවේ. ඒවායේ බොහෝ කාලයක් එකම මිල පවත්වා ගෙන යනු දැකිය හැකිය. පරිභෝහික අධිකාරිය අද වන විට තම කාර්ය භාරය ඉටු කිරීමට මුළුමනින්ම අපොහොසත්වී තිබේ. එම නිසා රටේ භාණ්ඩ මිල පාලනය සඳහා නිසි විනිවිදභාවයකින් යුතු ක‍්‍රමවේදයක් හා
 
 පාරිභෝගිකයන් ගසා කෑම වැලැක්වීම සඳහා දැඩි දඬුවම් ලබාදිය හැකි ක‍්‍රමවේදයක් වහාම ඇති කළ යුතුව තිබේ. ඒ හරහා නිෂ්පාදකයන්ට, ආනයනකරුවන්ට හා වෙළෙඳුන්ට ජනතාව ගසාකෑම සිදු කළ නොහැකි ආකාරයට නිසි ක‍්‍රමවේදයක් ඇති කළ යුතුය. ඒ හරහා අදාළ සියලූ පාර්ශ්ව මෙන්ම ජනතාවද රැකෙන නව ක‍්‍රමවේදයක් හා පූර්ණ බලැති ආයතනයක් ඇති කළ යුතුව තිබේ. එසේම ඒ සඳහා විශ‍්‍රාම ගිය ඇතැම් හොර අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරුන් නොව අවංක ජනතා හිතවාදී නිලධාරීන් පත් කළයුතු බව අපගේ අදහසයි.
 

sikuru


ප්‍රාදේශීය පුවත්

සිනමා කලා

mariyon

නවලිය

antik

දියග

diya

මීවිත

isa

More Articles